دست از پایه نعشش همه کوتاه کنید

آسمان مجمره افروخته می سازد عود

چشم بر مجمر افروخته ماه کنید

در خور مرتبه چرخ بلند است این کار

نعش او را چو فلک قبله خود می خواند

چرخ بر دوش نهد وین شرف خود داند