مصرع دوم · شماره 106تا نکند قطع بیابان بسیشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.103لیک بسی راه کند طی هلال#104تا گذر آرد به مقام و کمال#105ره به در کعبه نیابد کسی#106تا نکند قطع بیابان بسیانتخابشده107کعبه وصل است هوای دگر#108سیر ره اوست به پای دگر#109فیض در او مرحله در مرحله#دربارهٔ این سطرسطر شماره 106 از «حکایت» است.سطر پیشینره به در کعبه نیابد کسی→سطر بعدیکعبه وصل است هوای دگر←