مصرع دوم · شماره 176گشته جهان بی مدد پای خویششاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.173حلقه صفت سرشده دمساز پای#174حلقه زده بر در این نه سرای#175سیر جهان کرده و بر جای خویش#176گشته جهان بی مدد پای خویشانتخابشده177نادره مرغان همایون اثر#178پر نه و مانند ملک تیز پر#179بر سر راه کرم لایزال#دربارهٔ این سطرسطر شماره 176 از «حکایت» است.سطر پیشینسیر جهان کرده و بر جای خویش→سطر بعدینادره مرغان همایون اثر←