مصرع نخست · شماره 145مار که بر دست خودت جا دهیشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.142زین چه نکوتر که دهی زر به زر#143صحبت ناجنس نباید گزید#144تا طمع از خویش نباید برید#145مار که بر دست خودت جا دهیانتخابشده146زود بری دست و به صحرا دهی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 145 از «حکایت» است.سطر پیشینتا طمع از خویش نباید برید→سطر بعدیزود بری دست و به صحرا دهی←