مصرع نخست · شماره 87شانه زن از پنجه به قسطاس خویششاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.84صوف و سقر لاط به دست غلام#85هر قدمش فکری و رایی دگر#86هر دمش اندیشه به جایی دگر#87شانه زن از پنجه به قسطاس خویشانتخابشده88ریش کن از غایت وسواس خویش#89بیهده داده ست ز کف نقد جان#90ریش نگر می کند از بهر آن#دربارهٔ این سطرسطر شماره 87 از «حکایت» است.سطر پیشینهر دمش اندیشه به جایی دگر→سطر بعدیریش کن از غایت وسواس خویش←
شاعروحشیشاعروحشیشاعروحشیشاعروحشی