کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 126

زانکه نکو رنگی و بوییش هست

شاعروحشی

اثرحکایت

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

123
چند شوی همچو گل بوستان
#
124
در صفت خویش سراسر زبان
#
125
دعوی گل راه به سوییش هست
#
126
زانکه نکو رنگی و بوییش هست
انتخاب‌شده
127
بخت تو بر چیست چه داری بگو
#
128
کیستی و در چه شماری بگو
#
129
لاف ز بالای پدر می کنی
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 126 از «حکایت» است.