گفت فروشنده که ای غلتبان

هست حماری که مرا مدعاست

داشتم این طور حماری مراد

شکر که بی رنج طلب دست داد

چند از این درد سر رایگان

لاشه خود را نشناسی که چیست

رو که برین عقل بباید گریست