مصرع نخست · شماره 137خلق کشند آتش خلوت فروزشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.134خانه تاریک کسی بر فروز#135فتنه مینگیز و بترس از ستیز#136ورنه شوی کشته در آن فتنه خیز#137خلق کشند آتش خلوت فروزانتخابشده138زانکه مبادا شود آفاق سوز#139آنکه در او هست ز لنگر اثر#140نیست بجز کشتی دریا گذر#دربارهٔ این سطرسطر شماره 137 از «حکایت» است.سطر پیشینورنه شوی کشته در آن فتنه خیز→سطر بعدیزانکه مبادا شود آفاق سوز←