مصرع دوم · شماره 6زبانم کن به گفتن آتش آلودشاعروحشیاثرسرآغازقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.3هر آن دل را که سوزی نیست، دل نیست#4دل افسرده غیر از آب و گل نیست#5دلم پر شعله گردان، سینه پردود#6زبانم کن به گفتن آتش آلودانتخابشده7کرامت کن درونی درد پرورد#8دلی در وی درون درد و برون درد#9به سوزی ده کلامم را روایی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 6 از «سرآغاز» است.سطر پیشیندلم پر شعله گردان، سینه پردود→سطر بعدیکرامت کن درونی درد پرورد←