که چون خالی شود عالم کند پر

در این میزان گنج و عقل سنجان

که عقلش کفه ای شد کفه جان

سخن در کفه ریزد آنقدر در

نه گوهرهاش کانی لامکانی

ز دیگر بوم و بر نی این جهانی

گهرها نی صدف نی حقه دیده