خموشی پاسبان اهل راز است

ز آسیب زبان یک سر نرستی

بسا ناگفتنی کز گفتنش مرد

کند هنگامه جان بر بدن سرد

از او کبک ایمن از آشوب باز است

نشد خاموش کبک کوهساری

از آن شد طعمه باز شکاری