ز تاب شمع گشته آتش افروز

به لیلی داده زنجیرش که می کش

ز شیرین کوهکن را داده شیون

فکنده بیستون پیشش که می کن

زده پروانه را آتش که می سوز

ز گل بر بسته بلبل را پر و بال

شکسته خار در جانش که می نال