مصرع دوم · شماره 4به هر جزوی ز حسن او قصوریستشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1به مجنون گفت روزی عیب جویی#2که پیدا کن به از لیلی نکویی#3که لیلی گر چه در چشم تو حوریست#4به هر جزوی ز حسن او قصوریستانتخابشده5ز حرف عیب جو مجنون برآشفت#6در آن آشفتگی خندان شد و گفت#7اگر در دیده مجنون نشینی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 4 از «حکایت» است.سطر پیشینکه لیلی گر چه در چشم تو حوریست→سطر بعدیز حرف عیب جو مجنون برآشفت←