مصرع دوم · شماره 102یکی را زهر دربار و یکی قندشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.99از آن گل شاخ امیدی دمیده#100به نشو خاص ازان گل سر کشیده#101به نوعی گشته هر شاخی برومند#102یکی را زهر دربار و یکی قندانتخابشده103مذاق هرکس از شاخی برد بهر#104یکی را قند قسمت شد یکی زهر#105ولی آنکس که با تلخی کند خوی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 102 از «حکایت» است.سطر پیشینبه نوعی گشته هر شاخی برومند→سطر بعدیمذاق هرکس از شاخی برد بهر←