کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 116

به جانش یک جهان تلخی پراکند

شاعروحشی

اثرحکایت

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

113
نمودش تلخ آن زهر پر از نوش
#
114
که دادش عشوه ماه قصب پوش
#
115
اگر چه بود شهد زهر مانند
#
116
به جانش یک جهان تلخی پراکند
انتخاب‌شده
117
چنان آزرده گشتش طبع نازک
#
118
که عاجز گشت نازش در تدارک
#
119
بشد با گریه های خنده آلود
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 116 از «حکایت» است.