مصرع نخست · شماره 127بود نازک دو طبع اندر زمانهشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.124سوی بازار شکر کرد آهنگ#125مزاج شاه نازک بود بسیار#126ندارد طبع نازک تاب آزار#127بود نازک دو طبع اندر زمانهانتخابشده128که جویند از پی رنجش بهانه#129یکی طبع شهان و شهریاران#130یکی از گلرخان و گلعذاران#دربارهٔ این سطرسطر شماره 127 از «حکایت» است.سطر پیشینندارد طبع نازک تاب آزار→سطر بعدیکه جویند از پی رنجش بهانه←