فروچیده بساط شادمانی

به میلی چند از این آب وهوا دور

بهشتی هست در وی جلوه حور

خوش افتاده ستش آنجا عیش رانی

هوس دارد یکی قصر دل افروز

به بی مثلان صنعت صنعت آموز

ز خاره پایه اش را زیر پایی