نفرساید بنای استوارش

که نتوان کندنش کاهی ز دیوار

اگر سد تیشه حرمان شود تیز

نگردد گرد این بی جنبش آمیز

نسازد کهنه طول انتظارش

خوش است امید و امید خوش انجام

که در ریزد به یکبار از در و بام