که خوش ناید سخن در پرده گفتن

ز کنج چشم انداز نظر کرد

تبسم گونه ای از لب برون داد

سخن را نشاه سحر و فسون داد

چه حرف است این که می باید نهفتن

بگفتندش سخن بسیار باشد

که آنرا پرده ای در کار باشد