صلاح آن دید چشم شیر گیرش

چو دید آن نوش لب شوخ پریزاد

که فرهاد است در آن صنعت استاد

که با تیر نگه سازد اسیرش

به مشکین طره سازد پای بستش

دهد کاری که می شاید به دستش