کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 16

چو زلف خود پریشان و مشوش

چهرهٔ وحشیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 13

    کسی کش خسرو و فرهاد باید

    #
  2. 14

    کجا از سرو و بیدش یاد آید

    #
  3. 15

    نگار نازنین شیرین مهوش

    #
  4. 16

    چو زلف خود پریشان و مشوش

    انتخاب‌شده
  5. 17

    تمنای درونی شاد می داشت

    #
  6. 18

    امید خاطری آزاد می داشت

    #
  7. 19

    وزان غافل که تا گیتی به پا بود

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 16 از «در صفت مرغزاری که شیرین در آنجا آسایش نموده و گفتگوی او با دایه در ستایش حسن خویش» است.