و گر گفتی هنر زین به کدامم

زدی آهی و گفتی از دل تنگ

که اندر طالعم کاش آن هنر بود

که آهم را در آن دل این اثر بود

که آمد قرعه عشقش به نامم

شراری کز دل آن کوه زادی

چو دل جایش درون سینه دادی