که عقل او به بد مستی عنان داد

چنانش ترک چشم آراست خونریز

که در دل یافت ذوق خنجر تیز

چنان از باده لعلش نشان داد

ز آتش غنچه لب ساخت خاموش

کز او نا کرده بد حرف وفا گوش

گر از لعل لبش حرفی شنودی