بگفتی سینه را زین پیش مگداز

مده یکچند خون از دیده بیرون

که آن خونخواره چون آید به پیشت

نیاید شرمی از مهمان خویشت

تو نیز از تاب دل می سوز و می ساز

که چون نوشد ز خون دل شرابی

مهیا سازی از بهرش کبابی