هم اندر بیستون آن فرخ استاد

همه کوهش بهار است و نگار است

مگر ، چون گشت آن صحرا نماید

گره از عقده خاطر گشاید

که دارد در تن آهن جان ز فولاد

یقین زان دم که بازو بر گشوده ست

ز کلک و تیشه صنعتها نموده ست