ترا تن فربه است و چهره گلرنگ

شنیدم عاقلی گفتا به مجنون

که برخود عشق را بستی به افسون

که عاشق لاغر است و زرد و دلتنگ

جوابش داد آن دلداده عشق

به غرقاب فنا افتاده عشق

که بینی هرکجا رنجور عاشق