که هست از باده دیگر به مستی

نه بر سیم است چشم او نه بر زر

که افشاند ز نوک تیشه گوهر

چو مزدوران نداند زر پرستی

چنین گویند با آن کس که گفته

نباشد اعتمادی بر شنفته

که شیرین گوشه چشمی نموده ست