بود چون خسروی گر کارفرما

به کلی خاطر او را ربوده ست

بدان هم نیز می ماند از آن رو

که کرد او آنچه در یک مه به نیرو

نیاید او ز چندین خاره فرسا

به حدی خاطر شیرین برآشفت

که نه خوردش به خاطر ماند و نه خفت