کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 122

تهی سازد دل پر اندوه خویش

چهرهٔ وحشیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 119

    گمانم کاین حدیث آوازه اوست

    #
  2. 120

    هم از نیرنگهای تازه اوست

    #
  3. 121

    که خسرو را در اندازد به تشویش

    #
  4. 122

    تهی سازد دل پر اندوه خویش

    انتخاب‌شده
  5. 123

    کجا همچون جهانداری جهان را

    #
  6. 124

    که شیرین خوش کند جان غمین را

    #
  7. 125

    گمانم آنکه آن بیچاره مزدور

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 122 از «در ستایش پنهان نمودن راز نهانی که آسایش دو جهانی ست» است.