کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 147

چو آزردیش باشی عذر خواهش

چهرهٔ وحشیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 144

    ز شه موقوف اندک التفات است

    #
  2. 145

    که دلگیر از حریم شه برون رفت

    #
  3. 146

    دل او داند و او خود که چون رفت

    #
  4. 147

    چو آزردیش باشی عذر خواهش

    انتخاب‌شده
  5. 148

    ور از ره رفت باز آری به رامش

    #
  6. 149

    به افسون رای خسرو را بر آن داشت

    #
  7. 150

    که می باید به شیرین نامه بنگاشت

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 147 از «در ستایش پنهان نمودن راز نهانی که آسایش دو جهانی ست» است.