ور از ره رفت باز آری به رامش

که دلگیر از حریم شه برون رفت

دل او داند و او خود که چون رفت

چو آزردیش باشی عذر خواهش

به افسون رای خسرو را بر آن داشت

که می باید به شیرین نامه بنگاشت

دبیر آمد به کف بگرفت خامه