اگر چه هر چه را نیکو بر آن خوست

به کام او ز عالم برکند خوی

مرا نیز از جفایش شکوه ها بود

چو نیکو دیدم آن عین وفا بود

به حکم آنکه را نیکوست نیکوست

ولیکن من نگویم خوش میندیش

که شه را فرقها باشد ز درویش