همی رفتی و با خود راز گفتی

که کاهش می نماید کوه الوند

وز آن پس کرد گلگون را سبک خیز

به کوه بیستون بر رغم پرویز

غم و درد گذشته باز گفتی

به دل گفتی که ای سودا گرفته

من از دستت ره صحرا گرفته