تنش گفتی ز بس تاب و تب آورد

تمامی را به گوش کوهکن گفت

از آن گفت و شنو بیچاره فرهاد

به جایی شد که چشم کس مبیناد

نثار پای گلگون بر لب آورد

چو سیلاب از سر کوه آن یگانه

به استقبال شیرین شد روانه