همی شد تا به سنگی شد مقابل

که کردش دست عشق از سنگ خالی

شکسته طاق چرخ دیر بنیاد

به زیرش طاق دیگر بسته فرهاد

که بر تمثال آن شیرین شمایل

بگفت این سینه فرهاد زار است

که در وی نقش شیرین آشکار است