که اول خویش و آنگه پرده را سوخت

که عاشق چون نظر پرورده نبود

همان بهتر که او بی پرده نبود

چو آتش عاشق آنگه رخ برافروخت

از آتش سوختن از پرده پیش است

که او خود پرده سیمای خویش است

چو شیرین کوهکن را پرده در دید