من از چینم همه چین بت پرستند

که از غم خاطر خود شاد سازی

بدان ای گل عذار مه جبینم

که من شهزاده اقلیم چینم

چو من یک تن ز دام بت نرستند

مرا مادر پدر بودند خرسند

ز هر کام از جهان الا ز فرزند