که آن افسانه کس نشنیده از کس

که نه آن دیده کس ، نی آن شنفته ست

شبی در خواب فرهاد آن به من گفت

که چشمم زیر کوه بیستون خفت

که من خواهم که بنیوشند از این پس

ز وحشی دید یاری روی یاری

وصالش داشت از یاری به کاری