به موی تو که در روی تو حیران

برآورد از درون آهی و نالید

که من ز اول نظر کن روی دیدم

به آخر پایه حیرت رسیدم

شدم از غمزه آن چشم فتان

ز بالایت به پا دیدم قیامت

نمودم زان قیامت جای قامت