فراز پشته ای از دور تا روز

چسان آسود با فرهاد مسکین

مگر پر کار گلبانوی هشیار

که چون کوکب دو چشمش بود بیدار

ز حسرت بد دهانش باز چون یوز

به جاسوسی ز خسرو بود مامور

که بی اجری نباشد هیچ مزدور