چو شیرین این سخنها کرد از او گوش

به غیر از عاشقی کار دگر نیست

بر این سر کوهم ار گویی بمانم

وگر خواهی به پایت جان فشانم

به کامش باز کرد آن چشمه نوش

دهانش را ز نقل بوسه پر کرد

ز مژگان هم کنارش پر ز در کرد