ز مژگان هم کنارش پر ز در کرد

چو شیرین این سخنها کرد از او گوش

به کامش باز کرد آن چشمه نوش

دهانش را ز نقل بوسه پر کرد

در آغوشش دمی بگرفت چون جان

به کامش لب نهاد و گفت خندان

که الحق چون تو اندر عشق فردی