بهر سو همی گرد لشکر بگشت

کجا کوه بد دیده بان داشتی

سپه را پراگنده نگذاشتی

همه کوه و غار و بیابان و دشت

عنانها یک اندر دگر ساخته

همه جنگ را گردن افراخته

ازیشان کسی را نبد بیم و رنج