بشنو سخن خوب و مکن کار به صفرا

احوال جهان گذرنده گذرنده است

سرما ز پس گرما سرا پس ضرا

ناجسته به آن چیز که او با تو نماند

در خاک چه زر ماند و چه سنگ و، تو را گور

چه زیر کریجی و چه در خانه خضرا

با آنکه برآورد به صنعا در غمدان