بیهوده مگو، چوب مپرتاب ز پهنا

آن به که نگوئی چو ندانی سخن ایراک

ناگفته سخن به بود از گفته رسوا

چون تیر سخن راست کن آنگاه بگویش

نیکو به سخن شو نه بدین صورت ازیراک

والا به سخن گردد مردم نه به بالا

بادام به از بید و سپیدار به بار است