به جان سبک جفت جسم گران را!

در این بام گردان و بوم ساکن

ببین صنعت و حکمت غیب دان را

نگه کن که چون کرد بی هیچ حاجت

که آویخته است اندر این سبز گنبد

مر این تیره گوی درشت کلان را؟

چه گوئی که فرساید این چرخ گردان