نام قضا خرد کن و نام قدر سخن

بیرون پریده گیر چون مرغ بپر مرا

هرکس همی حذر ز قضا و قدر کند

وین هر دو رهبرند قضا و قدر مرا

یاد است این سخن ز یکی نامور مرا

واکنون که عقل و نفس سخن گوی خود منم

از خویشتن چه باید کردن حذر مرا؟