گوئی که حجتی تو و نالی به راه من

از خاندان حق مکن زاستر مرا

همچون پدر به حق تو سخن گوی و زهد ورز

زیرا که نیست کار جز این ای پسر مرا

از نال خشک خیره چه بندی کمر مرا