ز علم و طاعت جانت ضعیف و عریان است

زیان ز معصیت دیو مر سلیمان را

تو را تن تو چو بند است و این جهان زندان

مقر خویش مپندار بند و زندان را

به علم کوش و بپوش این ضعیف عریان را

به فعل بنده یزدان نه ای به نامی تو

خدای را تو چنانی که لاله نعمان را