تو با هوش و رای از نکو محضران چون

به عیوق ماننده لاله طری را

اگر لاله پر نور شد چون ستاره

چرا زو نپذرفت صورت گری را؟

همی برنگیری نکو محضری را؟

نگه کن که ماند همی نرگس نو

ز بس سیم و زر تاج اسکندری را